माझं माझ्या मनाशी ...

माझं माझ्या मनाशी ...

हल्ली वाद चालतो तुझ्यावरून

त्या बहाण्यानी तुझ्या बद्दल

आम्ही दोघे बोलून घेतो भरभरून.

- चंद्रशेखर गोखले

Marathi Kavita Blog मराठी कविता ब्लॉग

झोप येत नसेल तर... 

अुरलेली रात्र माझ्याकडे पाठव

प्रत्येक गोष्ट कशी आपण वाटून घेतो

हे जरा स्वता:शी आठव.

-चंद्रशेखर गोखले 

हळूच उमलते ओठांची नाजूकशी ती कळी....

हळूच उमलते ओठांची नाजूकशी ती कळी

 गालावर पडते तिच्या सुंदरशी एक खळी |

मोहून टाकते नजरेस माझ्या ती दिसते ज्या ज्या वेळी

 हृदयातून उमटते तेव्हा सुंदरशी एक चारोळी ||

Marathi Kavita Blog मराठी कविता ब्लॉग

तू माझ असणं
किती छान आहे,
नाहीतर हे जग म्हणजे
नुसता माणसांच रान आहे.

- #चंद्रशेखर_गोखले

तुला आठवताना... चंद्रशेखर गोखले

तुला आठवताना एक
प्रश्न पडतो मनाला
इतकं स्पष्ट कधी काही
आठवतं का कुणाला...

- चंद्रशेखर गोखले

हिशोब

हिशोब 

भाव कोरोनाचे

भाव कोरोनाचे
आज पार कोसळले..
थेंब 'निसर्ग'चे
जेव्हा मातीत मिसळले
- विभावरी बिडवे

मी अजून ही रमतो ... - चंद्रशेखर गोखले

मी अजून ही रमतो
आपली शेवटची भेट आठवण्यात
काय आसुरी आनंद आहे कळत नाही
मधाचं पोळं उठवण्यात.
- चंद्रशेखर गोखले

जीवन जागाव ते गुलाबा कडून शिकाव...

प्रेमात कोण मन तोडत,

मैत्रीत कोण विश्वास तोडत,

जीवन जागाव ते गुलाबा कडून शिकाव,

जो स्वतः तुटून दोन मनांना एकत्र करत....

Rose Day रोज डे

अनोळखी भेट - Anolkhi Bhet

आपल्या मराठी कविता ब्लॉग चे वाचक संकेत यांची चारोळी

कधी कशी झाली भेट
परकी जागा आपुली वेळ
वक्ता श्रोता गुंतला एवढा
घडली जेव्हा अनोळखी भेट

संकेत कुलकर्णी ( डोंबिवली )

वाटसरू - चंद्रशेखर गोखले

वाटसरू - चंद्रशेखर गोखले 

निथळत राहणारा परीसर
माझ्या खिडकितून दिसतो
पण एकही वाटसरू
सुन्या रस्त्यावर नसतो.
- चंद्रशेखर गोखले

भेटण्या पेक्षाही

भेटण्या पेक्षाही
तू दिसण्याचा आनंद मोठा
त्यात माझा निर्वीकार असण्याचा
आव खोटा.. .
-चंद्रशेखर गोखले

पावसाचं एक गुपित

पावसाचं एक गुपित
सगळ्या ना नाही माहित
तो अक्षरांची ओंजळ टाकतो
प्रत्येक कविच्या वहीत...
- चंद्रशेखर गोखले

Kadhhi Na Visarta Yenari Manasa

Khup Divsani...

दिसण्यापेक्षा असणं

दिसण्यापेक्षा असणं 

गुंतलेला जीव

बरोबर? 

गावातलं घर

ऐकलंय करोडोंच घर 

घेतलंय त्याने शहरात पण 

अंगण दाखवायला अजूनही 

मुलांना तो गावात आणतो

माणूस

वरून मस्त टवटवीत 

तरी आतून तो कोमेजलेला.. 

कसा असतो ना माणूस 

माणसालाच न समजलेला.. 

©शब्द अनिकेत