हा जन्म माझा संपला ती वाचताना शायरी.
– विंदा करंदीकर
आपलया सर्वांच्या आवडत्या मराठी कविता, चित्रकविता, लेख, चारोळ्या आणि आणखी बरेच काही. मराठी कविता ब्लॉग मध्ये २००० पेक्षा जास्त मराठी कवितांचे संकलन आहे.
Showing posts with label Lokpriya Kavi. Show all posts
Showing posts with label Lokpriya Kavi. Show all posts
Thursday, April 05, 2018
लिहिती बटा भालावरी
हा जन्म माझा संपला ती वाचताना शायरी.
– विंदा करंदीकर
Tuesday, January 16, 2018
बस झाल्या शुभेच्छा आता बस झाली फुले - कवी संदीप खरे
Unfortunately very true
बस झाल्या शुभेच्छा आता बस झाली फुले
- कवी संदीप खरे
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कसलं दिखाऊ आयुष्य झालं
या व्हाॅट्सअप मुळे
उठसुठ हॅप्पी बर्थडे
उठसूठ श्रध्दांजली
तोंडावर नाही हास्य
ना डोळ्यांमध्ये पाणी
एखादे दिवशी वेळ मिळाला
तर घरी जाऊन भेट
मोकळा नको होऊ
नुसता मारुन पॅक नेट
नको रमू आभासी दुनियेत
आभाळ सारे खुले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
भावना बिवना काही नाही
नुसती कॉपी पेस्ट
तासनतास् आयुष्य
नुसते घालवतो वेस्ट
इकडून आला तिकडे पाठवला
हेच नुसते चालते
खरं किती खोटं किती
कुणाला माहीत नसते
बुटकं झालं आयुष्य
भाऊ या इंटरनेट मुळे
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कुणी कुणी तर भाऊ
कहरच करुन टाकतो
इतक्या लोकांना पाठवा
म्हणून शपथ देऊन टाकतो
कीव वाटते 'शेअर कराच'
म्हणून कुणी हात जोड़तो
तेच-तेच मॅसेज टाकून
कुणी भंडावून ही सोडतो
असली विचित्र दुनिया झाली
आपलीच सर्व मुले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कुठलीच गोष्ट वाईट नसते
WhatsApp / Facebook ही नाही
चांगला उपयोग करणे
हे मात्र आपल्याच ठायी
वैताग येतो कधी याचा
पण उपाय दुसरा नाही
नव्या जगाची नवी रीत
मनी खंत मात्र राही
निखळ आनंद गमावला
virtual सर्व झाले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
आता बस झाली फुले...!
आता बस झाली फुले
कसलं दिखाऊ आयुष्य झालं
या व्हाॅट्सअप मुळे
उठसुठ हॅप्पी बर्थडे
उठसूठ श्रध्दांजली
तोंडावर नाही हास्य
ना डोळ्यांमध्ये पाणी
एखादे दिवशी वेळ मिळाला
तर घरी जाऊन भेट
मोकळा नको होऊ
नुसता मारुन पॅक नेट
नको रमू आभासी दुनियेत
आभाळ सारे खुले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
भावना बिवना काही नाही
नुसती कॉपी पेस्ट
तासनतास् आयुष्य
नुसते घालवतो वेस्ट
इकडून आला तिकडे पाठवला
हेच नुसते चालते
खरं किती खोटं किती
कुणाला माहीत नसते
बुटकं झालं आयुष्य
भाऊ या इंटरनेट मुळे
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कुणी कुणी तर भाऊ
कहरच करुन टाकतो
इतक्या लोकांना पाठवा
म्हणून शपथ देऊन टाकतो
कीव वाटते 'शेअर कराच'
म्हणून कुणी हात जोड़तो
तेच-तेच मॅसेज टाकून
कुणी भंडावून ही सोडतो
असली विचित्र दुनिया झाली
आपलीच सर्व मुले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कुठलीच गोष्ट वाईट नसते
WhatsApp / Facebook ही नाही
चांगला उपयोग करणे
हे मात्र आपल्याच ठायी
वैताग येतो कधी याचा
पण उपाय दुसरा नाही
नव्या जगाची नवी रीत
मनी खंत मात्र राही
निखळ आनंद गमावला
virtual सर्व झाले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
आता बस झाली फुले...!
Monday, January 11, 2016
नाते
नाते
नात्यास नाव अपुल्या देऊ नकोस काही
साऱ्याच चांदण्यांची जगतास जाण नाही
ना ताल राग यांच्या बंधात बांधलेला
स्वर मेघ मंजुळाचा बरसे दिशांत दाही
गावातल्या दिव्यांना पथ तो कसा पुसावा
मंजिल की जयाची तारांगणात नाही
-कुसुमाग्रज
नात्यास नाव अपुल्या देऊ नकोस काही
साऱ्याच चांदण्यांची जगतास जाण नाही
ना ताल राग यांच्या बंधात बांधलेला
स्वर मेघ मंजुळाचा बरसे दिशांत दाही
गावातल्या दिव्यांना पथ तो कसा पुसावा
मंजिल की जयाची तारांगणात नाही
-कुसुमाग्रज
Wednesday, December 30, 2015
कवी मंगेश पाडगावकर यांना विनम्र श्रद्धांजली....!
प्रेंम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं
तुमच आणि आमचं अगदी सेम असतं
काय म्हणता ?
या ओळी चिल्लर वाटतात ?
काव्याच्या दृष्टीने थिल्लर वाटतात ?
असल्या तर असू दे ,
फसल्या तर फसू दे .
तुमच आणि आमचं अगदी सेम असतं
काय म्हणता ?
या ओळी चिल्लर वाटतात ?
काव्याच्या दृष्टीने थिल्लर वाटतात ?
असल्या तर असू दे ,
फसल्या तर फसू दे .
तरीसुद्धा
तरीसुद्धा ,
प्रेंम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं
तूमच आणि आमचं अगदी सेम असतं .
मराठीतून "इश" म्हणून
प्रेम करता येत ,
उर्दूमध्ये "इश्क़ " म्हणून
प्रेम करता येत .
व्याकरणात चुकलात तरी
प्रेम करता येत .
Convent मध्ये शिकलात तरी
प्रेम करता येत
सोळा वर्ष सरली कि अंगात फुल फुलू लागतात .
जागेपणी स्वप्नांचे झोपाळे झुलु लागतात .
आठवत ना ?
तू मची माझी सोळा जेव्हा
सरली होती ,
होडी सगळी पाण्याने
भरली होती ?
लाटांवर बेभान होऊन
नाचलो होतो .
होडी सकट बुडता बुडता
वाचलो होतो .
बुडलो असतो तरी सुद्धा चाललं असतं ,
प्रेमानेच अलगद वर काढलं असतं .
तूम्हाला ते कळल होतं .
मला सुद्धा कळलं होतं !
कारण ,
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं ,
तूमच आणि आमचं अगदी सेम असतं .
"प्रेमबीम झूठ असतं ",
म्हणणारी माणसं भेटतात .
प्रेम म्हणजे स्तोम नुसतं,
म्हनणारी माणसं भेटतात !
असाच एक जन
चक्क मला म्हणाला ,
"आम्ही कधी बायकोला
फीरायला नेलं नाही !
पाच मुलं झाली तरी
प्रेमबीम कधी सुद्धा केलं नाही !
आमचं काही नडला का ?
प्रेमाशिवाय अडला का ?
त्याला वाटलं मला पटल !
तेव्हा मी इतकाच म्हटलं :
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं ,
तूमच आणि आमचं मात्र सेम नसतं.
तीच्यासोबत पावसात कधी
भीजला असाल जोडीने !
एक chocolate अर्ध अर्ध
खाल्ला असेल गोडीने !
भर दुपारी उन्हात कधी तिच्या सोबत
तासंतास फिरला असाल !
झंकारलेल्या सर्वस्वाने
तीच्या कुशीत शिरला असाल !
प्रेम कधी रुसणं असतं
डोळ्यानीच हसणं असतं ,
प्रेम कधी भांडतं सुद्धा !!
दोन ओळींची चिठी सुद्धा प्रेम असतं ,
घट्ट घट्ट मिठी सुद्धा प्रेम असतं ,
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं !!
-कविवर्य मंगेश पाडगावकर .
खुपच वाईट बातमी..! साहित्य जगतामधला महान तारा निखळला.....!
बाकीचे सगळे भास असतात,
सोबतीला अखेरपर्यंत
आपलेच फक्त श्वास असतात...!
कवी मंगेश पाडगावकर यांना विनम्र श्रद्धांजली....!
तरीसुद्धा ,
प्रेंम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं
तूमच आणि आमचं अगदी सेम असतं .
मराठीतून "इश" म्हणून
प्रेम करता येत ,
उर्दूमध्ये "इश्क़ " म्हणून
प्रेम करता येत .
व्याकरणात चुकलात तरी
प्रेम करता येत .
Convent मध्ये शिकलात तरी
प्रेम करता येत
सोळा वर्ष सरली कि अंगात फुल फुलू लागतात .
जागेपणी स्वप्नांचे झोपाळे झुलु लागतात .
आठवत ना ?
तू मची माझी सोळा जेव्हा
सरली होती ,
होडी सगळी पाण्याने
भरली होती ?
लाटांवर बेभान होऊन
नाचलो होतो .
होडी सकट बुडता बुडता
वाचलो होतो .
बुडलो असतो तरी सुद्धा चाललं असतं ,
प्रेमानेच अलगद वर काढलं असतं .
तूम्हाला ते कळल होतं .
मला सुद्धा कळलं होतं !
कारण ,
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं ,
तूमच आणि आमचं अगदी सेम असतं .
"प्रेमबीम झूठ असतं ",
म्हणणारी माणसं भेटतात .
प्रेम म्हणजे स्तोम नुसतं,
म्हनणारी माणसं भेटतात !
असाच एक जन
चक्क मला म्हणाला ,
"आम्ही कधी बायकोला
फीरायला नेलं नाही !
पाच मुलं झाली तरी
प्रेमबीम कधी सुद्धा केलं नाही !
आमचं काही नडला का ?
प्रेमाशिवाय अडला का ?
त्याला वाटलं मला पटल !
तेव्हा मी इतकाच म्हटलं :
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं ,
तूमच आणि आमचं मात्र सेम नसतं.
तीच्यासोबत पावसात कधी
भीजला असाल जोडीने !
एक chocolate अर्ध अर्ध
खाल्ला असेल गोडीने !
भर दुपारी उन्हात कधी तिच्या सोबत
तासंतास फिरला असाल !
झंकारलेल्या सर्वस्वाने
तीच्या कुशीत शिरला असाल !
प्रेम कधी रुसणं असतं
डोळ्यानीच हसणं असतं ,
प्रेम कधी भांडतं सुद्धा !!
दोन ओळींची चिठी सुद्धा प्रेम असतं ,
घट्ट घट्ट मिठी सुद्धा प्रेम असतं ,
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं !!
-कविवर्य मंगेश पाडगावकर .
खुपच वाईट बातमी..! साहित्य जगतामधला महान तारा निखळला.....!
बाकीचे सगळे भास असतात,
सोबतीला अखेरपर्यंत
आपलेच फक्त श्वास असतात...!
कवी मंगेश पाडगावकर यांना विनम्र श्रद्धांजली....!
Tuesday, December 01, 2015
तू असतीस तर
तू असतीस तर झाले असते
गडे उन्हाचे गोड चांदणे
मोहरले असते मौनातून
एक दिवाणे नवथर गाणे
बकुळिच्या पुष्पांपरी नाजुक
फुलले असते गंधाने क्षण
अन्‌ रंगांनी भरले असते
क्षितिजावरले खिन्‍न रितेपण
पसरियली असती छायांनी
चरणतळी मृदुश्यामल मखमल
अन्‌ शुक्रांनी केले असते
स्वागत अपुले हसून मिष्किल
तू असतीस तर झाले असते
आहे त्याहुनी जग हे सुंदर
चांदण्यात विरघळले असते
गगन धरेतील धूसर अंतर
मंगेश पाडगावकर
गडे उन्हाचे गोड चांदणे
मोहरले असते मौनातून
एक दिवाणे नवथर गाणे
बकुळिच्या पुष्पांपरी नाजुक
फुलले असते गंधाने क्षण
अन्‌ रंगांनी भरले असते
क्षितिजावरले खिन्‍न रितेपण
पसरियली असती छायांनी
चरणतळी मृदुश्यामल मखमल
अन्‌ शुक्रांनी केले असते
स्वागत अपुले हसून मिष्किल
तू असतीस तर झाले असते
आहे त्याहुनी जग हे सुंदर
चांदण्यात विरघळले असते
गगन धरेतील धूसर अंतर
मंगेश पाडगावकर
Monday, July 20, 2015
कितीक हळवे, कितीक सुंदर, किती शहाणे अपुले अंतर
कितीक हळवे, कितीक सुंदर, किती शहाणे अपुले अंतर
त्याच जागी त्या येऊन जाशी माझ्यासाठी माझ्या नंतर
अवचित कधी सामोरे यावे
अन्‌ श्वासांनी थांबून जावे
परस्‍परांना त्रास तरीही परस्‍परांविण ना गत्‍यंतर
मला पाहुनी दडते, लपते
आणिक तरीही इतुके जपते
वाटेवरच्या फुलास माझ्या लावून जाते हळूच अत्तर
भेट जरी ना या जन्‍मातून
ओळख झाली इतकी आतून
प्रश्‍न मला जो पडला नाही, त्याचेही तुज सुचते उत्तर
मला सापडे तुझे तुझेपण
तुझ्याबरोबर माझे मीपण
तुला तोलुनी धरतो मी अन्‌ तूही मजला सावर सावर
मेघ कधी हे भरून येता
अबोल आतून घुसमट होता
झरते तिकडे पाणी टपटप आणि इकडे शाई झरझर
- संदीप खरे
त्याच जागी त्या येऊन जाशी माझ्यासाठी माझ्या नंतर
अवचित कधी सामोरे यावे
अन्‌ श्वासांनी थांबून जावे
परस्‍परांना त्रास तरीही परस्‍परांविण ना गत्‍यंतर
मला पाहुनी दडते, लपते
आणिक तरीही इतुके जपते
वाटेवरच्या फुलास माझ्या लावून जाते हळूच अत्तर
भेट जरी ना या जन्‍मातून
ओळख झाली इतकी आतून
प्रश्‍न मला जो पडला नाही, त्याचेही तुज सुचते उत्तर
मला सापडे तुझे तुझेपण
तुझ्याबरोबर माझे मीपण
तुला तोलुनी धरतो मी अन्‌ तूही मजला सावर सावर
मेघ कधी हे भरून येता
अबोल आतून घुसमट होता
झरते तिकडे पाणी टपटप आणि इकडे शाई झरझर
- संदीप खरे
Friday, June 12, 2015
Tuesday, May 26, 2015
मौन
मौन
शिणलेल्या झाडापाशी
कोकिळा आली
म्हणाली, गाणं गाऊ का ?
झाड बोललं नाही
कोकिळा उडून गेली.
शिणलेल्या झाडापाशी
सुग्रण आली
म्हणाली, घरटं बांधु का ?
झाड बोललं नाही
सुग्रण निघून गेली.
शिणलेल्या झाडापाशी
चंद्रकोर आली
म्हणाली, जाळीत लपु का ?
झाड बोललं नाही
चंद्रकोर मार्गस्थ झाली.
शिणलेल्या झाडापाशी
बिजली आली
म्हणाली, मिठीत येऊ का ?
झाडाचं मौन सुटलं
अंगाअंगातुन
होकारांच तुफान उठलं.
– मुक्तायन, कुसुमाग्रज
शिणलेल्या झाडापाशी
कोकिळा आली
म्हणाली, गाणं गाऊ का ?
झाड बोललं नाही
कोकिळा उडून गेली.
शिणलेल्या झाडापाशी
सुग्रण आली
म्हणाली, घरटं बांधु का ?
झाड बोललं नाही
सुग्रण निघून गेली.
शिणलेल्या झाडापाशी
चंद्रकोर आली
म्हणाली, जाळीत लपु का ?
झाड बोललं नाही
चंद्रकोर मार्गस्थ झाली.
शिणलेल्या झाडापाशी
बिजली आली
म्हणाली, मिठीत येऊ का ?
झाडाचं मौन सुटलं
अंगाअंगातुन
होकारांच तुफान उठलं.
– मुक्तायन, कुसुमाग्रज
Wednesday, May 20, 2015
तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी
तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी
तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी,
तू बहरांच्या बाहूंची
तू ऐल राधा, तू पैल संध्या,
चाफेकळी प्रेमाची
तू काही पाने, तू काही दाणे,
तू अनोळखी फुलांची
तू नवीजुनी, तू कधी कुणी
खारीच्या ग, डोळ्यांची
तू हिर्वी-कच्ची, तू पोक्त सच्ची,
तू खट्टीमिठ्ठी ओठांची
तू कुणी पक्षी : पिसांवर नक्षी
कवितेच्या ईश्वराची
– आरती प्रभू
तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी,
तू बहरांच्या बाहूंची
तू ऐल राधा, तू पैल संध्या,
चाफेकळी प्रेमाची
तू काही पाने, तू काही दाणे,
तू अनोळखी फुलांची
तू नवीजुनी, तू कधी कुणी
खारीच्या ग, डोळ्यांची
तू हिर्वी-कच्ची, तू पोक्त सच्ची,
तू खट्टीमिठ्ठी ओठांची
तू कुणी पक्षी : पिसांवर नक्षी
कवितेच्या ईश्वराची
– आरती प्रभू
Tuesday, June 24, 2014
मधुरी दिक्षित तुला नाही मी पाहिले...
#MarathiKavitaBlog
मंगेश पाडगावकर यांनी मधुरी दिक्षित वर लिहलेली का सुंदर कविता
मधुरी दिक्षित तुला नाही मी पाहिले...
मधुरी दिक्षित तुला नाही मी पाहिले...
Monday, December 03, 2012
Wednesday, October 03, 2012
Mann Mokala Agadi Mokala Karyacha... मन मोकळं अगदी मोकळं करायचं...
मन मोकळं अगदी मोकळं करायचं...
Wednesday, September 05, 2012
Tuesday, March 27, 2012
Kavi Grace Yanche Nidhan... कवी ग्रेस यांचे निधन
Tuesday, February 28, 2012
Majhya Marathi Maticha Lallati Lava Tila...
Majhya Marathi Maticha Lallati Lava Tila...
माझ्या मराठी मातीचा लल्लाटी लावा तिळा...
Monday, February 27, 2012
मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना हार्दिक शुभेच्या!
मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना हार्दिक शुभेच्या!
मराठी भाषादिना निमित्त थोडासा विचार :-
मराठी भाषादिना निमित्त थोडासा विचार :-
Monday, August 29, 2011
Vartaman Ase Tar Bhavishya Kai...वर्तमान असे तर भविष्य काय...
Thursday, July 14, 2011
बॉम्ब फुटतोय पुन्हा पुन्हा......
बॉम्ब फुटतोय पुन्हा पुन्हा......
नका उडवू झोप आमची, काय केला आम्ही गुन्हा
धर्मं जातीचे नाव घेउनी, बॉम्ब फोडतात पुन्हा पुन्हा.....
मास बिघरते रक्त सांडते, मरतात इथे निष्पाप जीव
आई वडीलान पासून मूल छिनते, पाहून येते त्यास कीव
डोळ्यांमधून अश्रु वाहता, दुखाने होतो व्याकुळ जीव
नेता येते पाहून जातो, जाहिर करतो पैसे पुन्हा.....
असो हिंदू असो मुसलमान, या धर्तीचे लेकरे आपण
धर्मं जातीचे नाव घेउनी, नेता साधतो आपली साधन
निष्पाप जनता आगीत लपटते, नेत्यास मिळते त्याचे आसन
नका लढू रे आपआपसात, आपल्याच हातून घडतोय गुन्हा.....
आई मरते बाप मरतो, पोरके होते मूल तान्हे
घर बनते स्मशान घाट, बिखरतात आयुष्याची सर्व पाने
या आगीत मरतात सारे, मरतात इथे हिंदू मुसलमाने
दहशतवाद्यास ठेचुन काढा, देऊ नका त्यास पन्हा.....
हवा बुद्ध हवा येशु, नको आम्हास रक्त पिशासु
शांत प्रिय देशास माझ्या, डोळ्यात येते रक्ताचे आसू
निरागस जनतेच्या चिंधड्या उड़ताच, दहशतवाद्यास येते हसू
असा हां भयानक राक्षस, बॉम्ब फोडतो पुन्हा पुन्हा.....
नका उडवू झोप आमची, काय केला आम्ही गुन्हा
धर्मं जातीचे नाव घेउनी, बॉम्ब फोडतात पुन्हा पुन्हा.....
मास बिघरते रक्त सांडते, मरतात इथे निष्पाप जीव
आई वडीलान पासून मूल छिनते, पाहून येते त्यास कीव
डोळ्यांमधून अश्रु वाहता, दुखाने होतो व्याकुळ जीव
नेता येते पाहून जातो, जाहिर करतो पैसे पुन्हा.....
असो हिंदू असो मुसलमान, या धर्तीचे लेकरे आपण
धर्मं जातीचे नाव घेउनी, नेता साधतो आपली साधन
निष्पाप जनता आगीत लपटते, नेत्यास मिळते त्याचे आसन
नका लढू रे आपआपसात, आपल्याच हातून घडतोय गुन्हा.....
आई मरते बाप मरतो, पोरके होते मूल तान्हे
घर बनते स्मशान घाट, बिखरतात आयुष्याची सर्व पाने
या आगीत मरतात सारे, मरतात इथे हिंदू मुसलमाने
दहशतवाद्यास ठेचुन काढा, देऊ नका त्यास पन्हा.....
हवा बुद्ध हवा येशु, नको आम्हास रक्त पिशासु
शांत प्रिय देशास माझ्या, डोळ्यात येते रक्ताचे आसू
निरागस जनतेच्या चिंधड्या उड़ताच, दहशतवाद्यास येते हसू
असा हां भयानक राक्षस, बॉम्ब फोडतो पुन्हा पुन्हा.....
Tuesday, July 12, 2011
Thursday, July 07, 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)