आपलया सर्वांच्या आवडत्या मराठी कविता, चित्रकविता, लेख, चारोळ्या आणि आणखी बरेच काही. मराठी कविता ब्लॉग मध्ये २००० पेक्षा जास्त मराठी कवितांचे संकलन आहे.
Showing posts with label Sandeep Khare. Show all posts
Showing posts with label Sandeep Khare. Show all posts
Friday, March 20, 2020
Saturday, February 08, 2020
Tuesday, January 16, 2018
बस झाल्या शुभेच्छा आता बस झाली फुले - कवी संदीप खरे
Unfortunately very true
बस झाल्या शुभेच्छा आता बस झाली फुले
- कवी संदीप खरे
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कसलं दिखाऊ आयुष्य झालं
या व्हाॅट्सअप मुळे
उठसुठ हॅप्पी बर्थडे
उठसूठ श्रध्दांजली
तोंडावर नाही हास्य
ना डोळ्यांमध्ये पाणी
एखादे दिवशी वेळ मिळाला
तर घरी जाऊन भेट
मोकळा नको होऊ
नुसता मारुन पॅक नेट
नको रमू आभासी दुनियेत
आभाळ सारे खुले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
भावना बिवना काही नाही
नुसती कॉपी पेस्ट
तासनतास् आयुष्य
नुसते घालवतो वेस्ट
इकडून आला तिकडे पाठवला
हेच नुसते चालते
खरं किती खोटं किती
कुणाला माहीत नसते
बुटकं झालं आयुष्य
भाऊ या इंटरनेट मुळे
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कुणी कुणी तर भाऊ
कहरच करुन टाकतो
इतक्या लोकांना पाठवा
म्हणून शपथ देऊन टाकतो
कीव वाटते 'शेअर कराच'
म्हणून कुणी हात जोड़तो
तेच-तेच मॅसेज टाकून
कुणी भंडावून ही सोडतो
असली विचित्र दुनिया झाली
आपलीच सर्व मुले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कुठलीच गोष्ट वाईट नसते
WhatsApp / Facebook ही नाही
चांगला उपयोग करणे
हे मात्र आपल्याच ठायी
वैताग येतो कधी याचा
पण उपाय दुसरा नाही
नव्या जगाची नवी रीत
मनी खंत मात्र राही
निखळ आनंद गमावला
virtual सर्व झाले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
आता बस झाली फुले...!
आता बस झाली फुले
कसलं दिखाऊ आयुष्य झालं
या व्हाॅट्सअप मुळे
उठसुठ हॅप्पी बर्थडे
उठसूठ श्रध्दांजली
तोंडावर नाही हास्य
ना डोळ्यांमध्ये पाणी
एखादे दिवशी वेळ मिळाला
तर घरी जाऊन भेट
मोकळा नको होऊ
नुसता मारुन पॅक नेट
नको रमू आभासी दुनियेत
आभाळ सारे खुले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
भावना बिवना काही नाही
नुसती कॉपी पेस्ट
तासनतास् आयुष्य
नुसते घालवतो वेस्ट
इकडून आला तिकडे पाठवला
हेच नुसते चालते
खरं किती खोटं किती
कुणाला माहीत नसते
बुटकं झालं आयुष्य
भाऊ या इंटरनेट मुळे
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कुणी कुणी तर भाऊ
कहरच करुन टाकतो
इतक्या लोकांना पाठवा
म्हणून शपथ देऊन टाकतो
कीव वाटते 'शेअर कराच'
म्हणून कुणी हात जोड़तो
तेच-तेच मॅसेज टाकून
कुणी भंडावून ही सोडतो
असली विचित्र दुनिया झाली
आपलीच सर्व मुले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
कुठलीच गोष्ट वाईट नसते
WhatsApp / Facebook ही नाही
चांगला उपयोग करणे
हे मात्र आपल्याच ठायी
वैताग येतो कधी याचा
पण उपाय दुसरा नाही
नव्या जगाची नवी रीत
मनी खंत मात्र राही
निखळ आनंद गमावला
virtual सर्व झाले
बस झाल्या शुभेच्छा
आता बस झाली फुले
आता बस झाली फुले...!
Tuesday, August 25, 2015
तुज बघता सारा हिशेब चुकला होता
"तुझ्यावरच्या कविता" मधील एक अप्रतिम रचना
तुज बघता सारा हिशेब चुकला होता
मी अमावास्येला चंद्र पाहिला होता
तो एकच झाला गुलाब अवघा लाल
जो ओठांवरती तुझ्या टेकला होता
तालात नादली तुझी पैंजणे तिकडे
हृदयाचा ठोका इकडे हुकला होता
डोळ्यात अचानक उभ्या जळाच्या लाटा
मी डाव प्रीतीचा पहिला शिकला होता
निथळता चांदणे असह्य अंगावरती
मी चंद्र तुझ्या वस्त्राने टिपला होता
तू मिठीत घेता श्वास थांबले होते
मज मारायचा डाव चांगला होता
पाहिले जयाने तुझे लाजरे हासू
माणूस तो आयुष्यातून उठला होता
चढणार होते जहर तुला हे माझे
मी कवितेतून दंश ठेवला होता
संदीप खरे
तुज बघता सारा हिशेब चुकला होता
मी अमावास्येला चंद्र पाहिला होता
तो एकच झाला गुलाब अवघा लाल
जो ओठांवरती तुझ्या टेकला होता
तालात नादली तुझी पैंजणे तिकडे
हृदयाचा ठोका इकडे हुकला होता
डोळ्यात अचानक उभ्या जळाच्या लाटा
मी डाव प्रीतीचा पहिला शिकला होता
निथळता चांदणे असह्य अंगावरती
मी चंद्र तुझ्या वस्त्राने टिपला होता
तू मिठीत घेता श्वास थांबले होते
मज मारायचा डाव चांगला होता
पाहिले जयाने तुझे लाजरे हासू
माणूस तो आयुष्यातून उठला होता
चढणार होते जहर तुला हे माझे
मी कवितेतून दंश ठेवला होता
संदीप खरे
Monday, July 20, 2015
कितीक हळवे, कितीक सुंदर, किती शहाणे अपुले अंतर
कितीक हळवे, कितीक सुंदर, किती शहाणे अपुले अंतर
त्याच जागी त्या येऊन जाशी माझ्यासाठी माझ्या नंतर
अवचित कधी सामोरे यावे
अन्‌ श्वासांनी थांबून जावे
परस्‍परांना त्रास तरीही परस्‍परांविण ना गत्‍यंतर
मला पाहुनी दडते, लपते
आणिक तरीही इतुके जपते
वाटेवरच्या फुलास माझ्या लावून जाते हळूच अत्तर
भेट जरी ना या जन्‍मातून
ओळख झाली इतकी आतून
प्रश्‍न मला जो पडला नाही, त्याचेही तुज सुचते उत्तर
मला सापडे तुझे तुझेपण
तुझ्याबरोबर माझे मीपण
तुला तोलुनी धरतो मी अन्‌ तूही मजला सावर सावर
मेघ कधी हे भरून येता
अबोल आतून घुसमट होता
झरते तिकडे पाणी टपटप आणि इकडे शाई झरझर
- संदीप खरे
त्याच जागी त्या येऊन जाशी माझ्यासाठी माझ्या नंतर
अवचित कधी सामोरे यावे
अन्‌ श्वासांनी थांबून जावे
परस्‍परांना त्रास तरीही परस्‍परांविण ना गत्‍यंतर
मला पाहुनी दडते, लपते
आणिक तरीही इतुके जपते
वाटेवरच्या फुलास माझ्या लावून जाते हळूच अत्तर
भेट जरी ना या जन्‍मातून
ओळख झाली इतकी आतून
प्रश्‍न मला जो पडला नाही, त्याचेही तुज सुचते उत्तर
मला सापडे तुझे तुझेपण
तुझ्याबरोबर माझे मीपण
तुला तोलुनी धरतो मी अन्‌ तूही मजला सावर सावर
मेघ कधी हे भरून येता
अबोल आतून घुसमट होता
झरते तिकडे पाणी टपटप आणि इकडे शाई झरझर
- संदीप खरे
Friday, October 12, 2012
Thursday, May 24, 2012
Friday, March 20, 2009
Wednesday, March 18, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)