Friday, May 30, 2014
Thursday, May 29, 2014
दोन जिवलग मित्र, लहानपण आणि शहाणपण
दोन जिवलग मित्र, लहानपण आणि शहाणपण
त्यांच्या मैत्रिचे लोक देत असत उदाहरण
एकावाचून दुसर्याला मुळीच करमत नसे
एकाला दुखलं तर दुसरा रडत बसे
लहानपण एकदा खूप मोठं झालं
शहाणपणाशी त्याने मोठं भांडण केलं
लहानपणाला भेटला नवा मित्र अता,
दुसरा कोणी नाही, तो तर वेडेपणा होता
शहाणपणाने सांगूनही लहानपणाने ऐकले नाही
लहानपण सारा वेळ वेडेपणासंगे राही
एक दिवस लहानपण वेडेपणासोबत निघून गेले
शहाणपण स्वतःच मग एकटे राहून वेडे झाले..
त्यांच्या मैत्रिचे लोक देत असत उदाहरण
एकावाचून दुसर्याला मुळीच करमत नसे
एकाला दुखलं तर दुसरा रडत बसे
लहानपण एकदा खूप मोठं झालं
शहाणपणाशी त्याने मोठं भांडण केलं
लहानपणाला भेटला नवा मित्र अता,
दुसरा कोणी नाही, तो तर वेडेपणा होता
शहाणपणाने सांगूनही लहानपणाने ऐकले नाही
लहानपण सारा वेळ वेडेपणासंगे राही
एक दिवस लहानपण वेडेपणासोबत निघून गेले
शहाणपण स्वतःच मग एकटे राहून वेडे झाले..
Wednesday, May 28, 2014
व पु काळे स्पेशल:
व पु काळे स्पेशल:
चहाचा कप घेऊन तुम्ही खिडकीत बसलेले
असता ...
अवती भोवती पाहता हळूच
चहाचा घुटका घेताना तुमच्या लक्षात येते,,
अरेच्या! साखरच
घालायला विसरलो कि काय...
...
पुन्हा जाऊन साखर घालायचा कंटाळा आलेले
तुम्ही कसाबसा तो कडू
चहा संपवता आणि नजरेस
पडते ती, कपाच्या तळाशी बसलेली न
,विरघळलेली साखर....
...
आयुष्य असच असतं...
सुखाचे क्षण तुमच्या अवती भोवतीच असतात,
त्यांच्याकडे जरा डोळसपणे बघ ायला शिकले
पाहिजे...
चहाचा कप घेऊन तुम्ही खिडकीत बसलेले
असता ...
अवती भोवती पाहता हळूच
चहाचा घुटका घेताना तुमच्या लक्षात येते,,
अरेच्या! साखरच
घालायला विसरलो कि काय...
...
पुन्हा जाऊन साखर घालायचा कंटाळा आलेले
तुम्ही कसाबसा तो कडू
चहा संपवता आणि नजरेस
पडते ती, कपाच्या तळाशी बसलेली न
,विरघळलेली साखर....
...
आयुष्य असच असतं...
सुखाचे क्षण तुमच्या अवती भोवतीच असतात,
त्यांच्याकडे जरा डोळसपणे बघ ायला शिकले
पाहिजे...
Tuesday, May 27, 2014
आंब्याची लज्जत न्यारी....
हापूस आंब्याची लज्जत न्यारी
एकदाच खाल्ला पण किमतीला भारी......१
पायरी आंबा गोडच गोड
खावी त्याची निदान एक तरी फोड......२
नावाने जरी आंबा लंगडा
तरी तब्येतीने आहे चांगलाच तगडा....३
कच्च्या आंब्याचा नखराच भारी
लोणचे त्याचे घरोघरी....४
दशेरी आंब्याला नाही तोड़
रस त्याचा भारीच गोड....५
बेगमपल्लिने केली सर्वांवर ताण
गरीबाच्या घरी त्याचाच मान...६
चवीला पाणचट आंबा तोतापुरी
एकदाच खाला अन म्हणाल दहादा सॉरी...७
वटपौर्णिमेला रायवळ आंब्याचा मान
त्याविना अपुरे सुवासिनिचे वाण....८
संपला आंब्याचा मोसम जरी
नीलम दिसतो घरोघरी......९
आंब्याच्या रसाला पंचपक्वान्नाचा मान
चांदीच्या वाटीत त्याचे स्थान....१०
आंब्याच्या फळाला राजाचा मान
सगळी फळे करती त्यालाच सलाम....११
आंब्याच्या आहेत हजारो जाती
कोकीळ पक्षी त्याचेच गुण गाती ....१२
संपले आमचे आंब्याचे गाणे
पण त्याआधी घ्या थंडगार पन्हे....१३
एकदाच खाल्ला पण किमतीला भारी......१
पायरी आंबा गोडच गोड
खावी त्याची निदान एक तरी फोड......२
नावाने जरी आंबा लंगडा
तरी तब्येतीने आहे चांगलाच तगडा....३
कच्च्या आंब्याचा नखराच भारी
लोणचे त्याचे घरोघरी....४
दशेरी आंब्याला नाही तोड़
रस त्याचा भारीच गोड....५
बेगमपल्लिने केली सर्वांवर ताण
गरीबाच्या घरी त्याचाच मान...६
चवीला पाणचट आंबा तोतापुरी
एकदाच खाला अन म्हणाल दहादा सॉरी...७
वटपौर्णिमेला रायवळ आंब्याचा मान
त्याविना अपुरे सुवासिनिचे वाण....८
संपला आंब्याचा मोसम जरी
नीलम दिसतो घरोघरी......९
आंब्याच्या रसाला पंचपक्वान्नाचा मान
चांदीच्या वाटीत त्याचे स्थान....१०
आंब्याच्या फळाला राजाचा मान
सगळी फळे करती त्यालाच सलाम....११
आंब्याच्या आहेत हजारो जाती
कोकीळ पक्षी त्याचेच गुण गाती ....१२
संपले आमचे आंब्याचे गाणे
पण त्याआधी घ्या थंडगार पन्हे....१३
ती माझी मुलगी
ती माझी मुलगी
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली..
माझ्या डोळ्यांपुढची वाट सगळी धुकं धुकं झाली
तिची मांजरी, तिची पुस्तकं, तिची वाद्यं, तिची घुंगरं
लाडके कपडे आणि पत्रं, तिचे फोटो .. तिची चित्रं
कुणी गात नाही... कुणी हसत नाही..
सगळ्यांना जातांना स्टॅच्यू म्हणून गेली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
इवली असल्यापासून इथे तिचंच राज्य होतं
जरा कुठे गेली की घर कावरं बावरं होत होतं
तिचं बोलणं, तिचं हसणं, रागाने कधी तणतण करणं
तिचं गाणं तिचं हसणं, मनापासून चित्र काढणं
तिच्यामुळे आमच्या घरची मैफल रंगत गेली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
आमच्या गप्पा, आमची गुपितं, आमचा स्वयंपाक, बाहेर जाणं
आमच्या टिंगली, आमची भांडणं, चिडवाचिडवी, खरेद्या करणं
स्वप्नं, चिंता, वैताग सांगणं, एकमेकींना घडवत राहणं
पोकळी होणं म्हणजे काय याची समज आली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
बावीस वर्ष मुलगी आपल्याला किती काय काय देते
वाढत्या वयात किती गोष्टी प्रेमाने शिकवत राहते
माया देते, धीर देते, आपल्यासाठी तीच कळवळते
ओह्हं कसलं ? फुलपाखरू ते याची जाण झाली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
तिच्या माझ्या धाग्यांचं एक नातं विणलं आहे
तिचे वेगळे, माझे वेगळे रंग घेणार आहे
नवं नातं विणण्यात आता ती गुंतली आहे
त्याचे रंग सुंदर वेगळे, मला कळतं आहे
एकमेकींना दुर्मिळ झालो याची जाणीव झाली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
कवयित्री : शोभा भागवत
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली..
माझ्या डोळ्यांपुढची वाट सगळी धुकं धुकं झाली
तिची मांजरी, तिची पुस्तकं, तिची वाद्यं, तिची घुंगरं
लाडके कपडे आणि पत्रं, तिचे फोटो .. तिची चित्रं
कुणी गात नाही... कुणी हसत नाही..
सगळ्यांना जातांना स्टॅच्यू म्हणून गेली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
इवली असल्यापासून इथे तिचंच राज्य होतं
जरा कुठे गेली की घर कावरं बावरं होत होतं
तिचं बोलणं, तिचं हसणं, रागाने कधी तणतण करणं
तिचं गाणं तिचं हसणं, मनापासून चित्र काढणं
तिच्यामुळे आमच्या घरची मैफल रंगत गेली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
आमच्या गप्पा, आमची गुपितं, आमचा स्वयंपाक, बाहेर जाणं
आमच्या टिंगली, आमची भांडणं, चिडवाचिडवी, खरेद्या करणं
स्वप्नं, चिंता, वैताग सांगणं, एकमेकींना घडवत राहणं
पोकळी होणं म्हणजे काय याची समज आली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
बावीस वर्ष मुलगी आपल्याला किती काय काय देते
वाढत्या वयात किती गोष्टी प्रेमाने शिकवत राहते
माया देते, धीर देते, आपल्यासाठी तीच कळवळते
ओह्हं कसलं ? फुलपाखरू ते याची जाण झाली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
तिच्या माझ्या धाग्यांचं एक नातं विणलं आहे
तिचे वेगळे, माझे वेगळे रंग घेणार आहे
नवं नातं विणण्यात आता ती गुंतली आहे
त्याचे रंग सुंदर वेगळे, मला कळतं आहे
एकमेकींना दुर्मिळ झालो याची जाणीव झाली..
ती माझी मुलगी ...लग्न होऊन गेली....
घरातली सारी किलबिल बरोबर घेऊन गेली
कवयित्री : शोभा भागवत
Compromise...
Compromise
आयुष्यात प्रत्येकाने अनुभवलेली एक गोष्ट म्हणजे कॉंप्रमाइज़ .... त्यावरच काही ओळी...
आजवर पर्यंत फक्त कॉंप्रमाइज़ करत आलोय
शाळेत असताना सुट्टी संपल्याच कॉंप्रमाइज़
कॉलेज ला गेल्यावर ग्रूप तूटल्याच कॉंप्रमाइज़
शिक्षण संपल्यावर जॉब साठी कॉंप्रमाइज़
आणि जॉब वर तर आपल्या वेळेच कॉंप्रमाइज़
मोठा झल्यावर आवडी निवडी च कॉंप्रमाइज़
सेविंग करायची म्हणून शॉपिंग च कॉंप्रमाइज़
कधी घरच्यान साठी कॉंप्रमाइज़
तर कधी तीच्या साठी कॉंप्रमाइज़
आयुष्यात खूप कॉंप्रमाइज़ केल..
फक्त एकाच ठिकाणी मानासारख जगायला मिळाल , हसायला मिळाल..
ते म्हणजे आपले मित्र आणि आपला ग्रूप..
आयुष्यात जर मित्रच भेटले नसते तर कधीच विश्वास
बसला नसता की अनोळखी माणसं
सुध्दा रक्ताच्या नात्यापेक्षा खुप
जवळची असतात...!!
आयुष्यात प्रत्येकाने अनुभवलेली एक गोष्ट म्हणजे कॉंप्रमाइज़ .... त्यावरच काही ओळी...
आजवर पर्यंत फक्त कॉंप्रमाइज़ करत आलोय
शाळेत असताना सुट्टी संपल्याच कॉंप्रमाइज़
कॉलेज ला गेल्यावर ग्रूप तूटल्याच कॉंप्रमाइज़
शिक्षण संपल्यावर जॉब साठी कॉंप्रमाइज़
आणि जॉब वर तर आपल्या वेळेच कॉंप्रमाइज़
मोठा झल्यावर आवडी निवडी च कॉंप्रमाइज़
सेविंग करायची म्हणून शॉपिंग च कॉंप्रमाइज़
कधी घरच्यान साठी कॉंप्रमाइज़
तर कधी तीच्या साठी कॉंप्रमाइज़
आयुष्यात खूप कॉंप्रमाइज़ केल..
फक्त एकाच ठिकाणी मानासारख जगायला मिळाल , हसायला मिळाल..
ते म्हणजे आपले मित्र आणि आपला ग्रूप..
आयुष्यात जर मित्रच भेटले नसते तर कधीच विश्वास
बसला नसता की अनोळखी माणसं
सुध्दा रक्ताच्या नात्यापेक्षा खुप
जवळची असतात...!!
Friday, May 23, 2014
Wednesday, May 21, 2014
Monday, May 19, 2014
प्रेमाला बळी पडू नका...
प्रेमात तर सगळेच पडतात
कुणी धडपडतात तर कुणी सावरतात
आयुष्य हे दुर्मिळ आहे
विरहात रोज रोज मरू नका
प्रेमात तर पडा पण
प्रेमाला बळी पडू नका...
Subscribe to:
Posts (Atom)


















